आजच्या चक्रव्यूहात अभिमन्यू : तरुणांसाठी

आज चक्रव्यूह रणांगणावर नाही.

तो करिअरमध्ये आहे.

तो स्पर्धेत आहे.

तो “सेटल हो” या दबावात आहे.

आजचा अभिमन्यू तलवार घेऊन नाही उतरतो—

तो सीव्ही, डिग्री, ऑफर लेटर हातात घेऊन उतरतो.

सिस्टम तुला सांगते—

प्रश्न विचारू नको.

रांग मोडू नको.

सत्य बोलू नको.

फक्त जिंक.

आणि तू जिंकलास तर?

पैसा मिळेल.

पोझिशन मिळेल.

लोक म्हणतील—छान सेटल झालास.

पण एक प्रश्न राहतो—

तू स्वतःला हरवलंस का?

आजचा चक्रव्यूह वेगळा आहे.

इथे आत शिरणं सोपं आहे.

पण एकदा आत गेलास की

तुझ्या मूल्यांना बाहेर ठेवावं लागतं.

कॉलेजमध्ये कॉपी न करणं,

ऑफिसमध्ये चुकीच्या आदेशाला “नाही” म्हणणं,

ऑनलाइन खोट्या ट्रेंडला न जुमानणं—

ही छोटी वाटणारी उदाहरणं आहेत,

पण इथेच युद्ध सुरू होतं.

आज अभिमन्यूला माहीत असतं—

सत्य निवडलं तर संधी कमी होतील.

प्रामाणिक राहिलो तर मागे पडेन.

सरळ राहिलो तर वेडा म्हणतील.

तरीही प्रश्न राहतो—

आत जायचं की नाही?

महाभारतात अभिमन्यू मेला,

आजचा अभिमन्यू रोज मरतो.

तो स्वप्नं सोडतो.

तो आवाज दाबतो.

तो “चलतंय” म्हणायला शिकतो.

पण कधी कधी,

तो थांबतो.

तो म्हणतो—

हे माझं नाही.

हे चुकीचं आहे.

मी याचा भाग होणार नाही.

त्या क्षणी तो हरतो.

पण तोच क्षण

हवनाचा असतो.

आज कृष्ण बाहेर नाही.

तो तुझ्या आत आहे—

विवेकाच्या आवाजात.

तो तुला सांगत नाही—जा.

तो तुला सांगत नाही—थांब.

तो फक्त विचारतो—

“तू कोण आहेस?”

आज धर्मराज सभा घेत नाही.

तो निर्णयाच्या क्षणी

तुझ्या छातीत धडधडतो.

चक्रव्यूह फोडायचा की नाही

हा प्रश्न नाही.

चक्रव्यूहात उतरूनही

तू स्वतः राहणार का?

हा खरा प्रश्न आहे.

आणि जर तू मूल्यांसाठी किंमत मोजलीस,

तर कदाचित तुला पदक मिळणार नाही,

कदाचित तुला फॉलोअर्स मिळणार नाहीत.

पण लक्षात ठेव—

आजही, कुठेतरी,

एका शांत क्षणी,

भगवंत तुझ्याकडे पाहून म्हणतो—

“हा माझा अभिमन्यू आहे.”