तेजाचा स्पर्श

          

कर्माच्या धगधगत्या रस्त्यावर

पावलांनी चालावं लागतं,

घामात, वेदनेत, संघर्षांत

स्वतःला वितळवावं लागतं.

ते तेज असतं जळवणारं नव्हे,

ते तेज असतं उठवणारं,

मृत विचारांना जीव देणारं,

दिशा हरवलेल्या बुद्धीला चालना देणारं.

जिथे हरपतो हेतू,

तिथे तो स्पर्श शोधतो आशय,

जिथे थकते भावना,

तिथे तो उष्णतेने जागवतो साय.

महापुरुषांचा स्पर्श असाच,

ते न सांगता दीप लावतात,

तेजाचा नाद अंतरी घुमवून

मौनात शंका निवळतात.

ते तेज करुणेच्या मऊ वस्त्रात,

धैर्याच्या कडेकपारीत वसतं,

ना तो अभिमानाचा ज्वर,

ना तो क्रोधाचा स्पोट असतो.

तो असतो स्पर्श,

जो कामना शुद्ध करतो,

कृतींना ब्रह्मरूप देतो,

आणि अंतःकरण पारदर्शक करतो.