तेजोमय गुरू

तो शिकवतो पण शिकवत नाही,

तो सांगतो पण बोट धरून नेत नाही —

कारण तो गुरू आहे,

तेजोमय गुरू.

त्याच्या जवळ गेलं की

कोणत्याही प्रश्नाचं उत्तर

आपल्याच अंतरातून उमटतं —

तो सत्याची जाणीव करून देतो.

त्याचं तेज असतं अग्निपरीक्षा घेतल्यासारखं,

पण त्यात करुणेची सावली असते.

तो डोळ्यांत बघतो तेव्हा,

आपलं अज्ञान निरुपाय होऊन वितळतं.

तो गुरू —

जो ज्ञान देतो अशा पद्धतीनं,

की आपणच शोध लावतो

की आपणच बुद्ध झालो.

त्याच्या समोर आलो की

स्वतःचं अधःपतन लपवताच येत नाही —

पण त्याने दिलेलं तेज

ते उदात्तीकरणात रूपांतर करतं.

त्याचं बोलणं फार थोडं असतं,

पण प्रत्येक शब्दामागे

एक युग असतं.

तो म्हणतो :

"मी नाही शिकवत,

मी दृष्टी देतो."

आणि तेव्हाच,

आपल्याला गुरुत्व कळतं.

तोच खरा भूदेव —

जो स्वतःच्या तेजाने

इतरांचं अंतरंग उजळवतो.