प्रेम

प्रेम म्हणजे फुलण्याची परवानगी,

कुणालातरी आपल्या आत खोल रुजू देणं।

ते न मागतं, न मागे घेतं —

ते फक्त असतं, जसं सूर्य, जसं चंद्र, जसं श्वास।

प्रेम म्हणजे गोड शब्द नव्हे,

तर ऐकणं — जेव्हा समोरच्याला शब्द सापडत नाहीत।

ते म्हणजे सोबत चालणं —

जरी वाट वेगळी असली, तरी सावलीसारखं पाठीशी राहणं।

प्रेम म्हणजे सामर्थ्य,

जेव्हा समोरचा कोसळतो, आणि तू त्याचा आधार होतोस —

काही न बोलता, न दोष देता, न अपेक्षा ठेवता,

फक्त हृदय उघडं ठेवतोस।

ते युद्ध करत नाही,

ते जिंकण्याचा अट्टाहासही करत नाही।

प्रेम म्हणजे स्वीकार —

तुझं अपूर्णही माझ्यासाठी पूर्ण आहे असं म्हणणं।

आणि प्रेम म्हणजे क्षमा —

पुन्हा पुन्हा, शांतपणे,

त्या जागी —

जिथं कोणीच पुन्हा परत येत नाही।