🕯 विवेक

विवेक म्हणजे केवळ ज्ञान नव्हे,

तो आहे प्रकाश — योग्य वेळी, योग्य दिशेने पडलेला।

तो असतो अंतर्मनातील एक दीप,

जो बाहेरील अंधार झेपावत नाही,

पण आपल्यात लपलेल्या सावल्या उघड करतो।

तो बोलत नाही जोरात,

त्याचा आवाज मंद, पण निश्चित।

तो म्हणतो —

"थांब. विचार कर. पुन्हा पाह."

म्हणजेच त्याचं मौन आरसा होऊन उभं राहतं।

विवेक म्हणजे कधीकधी ‘हो’ असताना ‘नाही’ म्हणण्याचं सामर्थ्य,

आणि ‘नाही’च्या गर्जनेतही योग्य ‘हो’ शोधण्याचं धैर्य।

तो कुणाचं गोड मानत नाही,

पण सत्य कुठे झाकलंय, हे मात्र दाखवतो।

विवेक माणसाला महान करत नाही,

तो माणसाला माणूस बनवतो।

भावनांच्या वादळात तो पतंग नाही,

तर तारणाची दोरी आहे —

जी हलकेच सांगते…

"खरं ओळख, आणि निसरड्यावर पाय नको घसडू दे."