💧 ३. करुणा

करुणा म्हणजे अश्रू नव्हे,

तर दुसऱ्याच्या अश्रूंमध्ये स्वतःला पाहणं।

तिचं हसणं हळवं असतं,

नि तिचं मौन — एक दयाळू स्पंदन।

ती शब्दात नसते — ती असते स्पर्शात,

जिथे हात धिरगंतीनं पुढं येतो…

दुखरी पाठीवर अलगद ठेवण्यासाठी,

म्हणून नाही की दुःख नाही होणार —

तर "मी आहे" असं सांगण्यासाठी।

करुणा ही देवाच्या धडपडीतून आलीये,

मानव होण्याच्या प्रयत्नांतून,

विचारांच्या मर्यादेच्या पलिकडून —

जिथे समजून घेणं हेच उत्तर असतं,

आणि माफ करणं हेच सामर्थ्य।

ती रडत नाही, पण रडताना सोबत असते,

ती वाईटाला आव्हान देत नाही,

पण वाईटातही माणूस शोधते।

ती न्याय सांगत नाही,

फक्त हळूच म्हणते —

"तूही कधीतरी त्रासलाच असशील…"

Spiritual Life