वारुणी आणि भार्गवी विद्या | The knowledge of Varuni and Bhargavi

     

वारुणी आणि भार्गवी विद्या तुम्हाला जीवन जगण्याची शक्ती देते. ही विद्या प्राप्त करणाऱ्याचे जीवन निर्धास्त असते. तो स्वतःच्या मर्जीचा मालक असतो. तो हसत हसत जगतो. कधी कुठल्या प्रसंगी तो अश्रु ढाळत बसत नाही. तुकाराम महाराज जीवनभर कधी रडले नाही.

रडू नको रे चिमण्या बाळा हसण्यासाठी जन्म आपुला|| 

'आपला जन्मच हसण्यासाठी आहे. रडण्यासाठी नाही. कशाकरता रडतोस? आपण रडायला जन्मलेलोच नाही.' असे बाळकडू पाजणारी आई जर असेल तर तिची मुले लाचार, क्षुद्र, रडकी, दुबळी निपजतीलच कशी? त्यांना वाटेल की आम्ही हसण्यासाठी जन्मलेलो आहोत. हे असे जीवनच निराळे.

     

अशा जीवनाची चव एकदा जरी चाखायला मिळाली तर मग त्याच्याहून निराळे जीवन माणूस कधी जगणारच नाही. असे हे जीवन महापुरुष जगले. पण ते आपल्या स्वतःच्या गरजेखातर जगले की तुमच्या आमच्या गरजेखातर जगले? अरे, त्यांना या अशा दिव्य जीवनाची अशी गोडी लागली की त्यांना त्याहून दुसरे जीवन आवडेनासेच झाले. हे जीवन भव्य आहे. जीवनात अशी भव्यता आणण्याची शक्ती भार्गवी विद्येत आहे. पण या भार्गवी आणि वारुणी विद्येपासून करोडो जीव शेकडो वर्षापासून विन्मुख झाले आहेत.

     

ही वारुणी विद्या, भार्गवी विद्या शिकवण्याची व समजावण्याची कुणाचीच तयारी नाही. लोक दुसरे सगळे शिकवतात. पण अशा शाळेतून शिकून बाहेर पडलेला सुतार छाती वर करून चालेल अशी विद्या विद्यार्थिंनी शिकवाल की नाही? आज इंजिनिअर सुद्धा दुबळा, लाचार बनला आहे . त्याचे पत्नीशी पटत नाही, आई बापाशी कसे वागावे याची त्याला जाण नाही. पण तो युनिव्हर्सिटीचा पदवीधर असतो! त्याने कला हस्तगत केली आहे पण त्याच्यापाशी भार्गवी विद्या नाही. तो इंजिनियर होतो, पण चांगला पती, कृतज्ञ पुत्र किंवा प्रेमळ पिता बनू शकत नाही. तो उत्कृष्ट वकील असतो, पण त्याला योग्य पती बनने जमत नाही. पती - पत्नी, पुत्र, भाऊ, पिता वगैरे बनणे ही जीवनाची कला आहे . याला असे जीवन जगता येत नाही त्याचे जीवन निरस आहे.

वारुणी आणि भार्गवी विद्या हे केवळ शब्द किंवा तत्त्वज्ञान नाहीत, तर जीवनाला समृद्ध करणारी आणि त्याला भव्यता देणारी शिकवण आहेत. या विद्यांमधून केवळ भौतिक यश नव्हे, तर आत्मिक समाधान व जीवन जगण्याची कला शिकवली जाते.

वारुणी विद्या म्हणजे आनंदाने, निर्धास्तपणे जीवन जगण्याचे तत्त्वज्ञान. ही विद्या माणसाला दुःखाचे बंधन सोडून हसत हसत जीवन जगायला शिकवते. तुकाराम महाराजांसारख्या संतांनी हे जीवन जगले. त्यांनी आपले दुःख व्यक्त केले नाही, तर त्याला स्वीकारून जगण्याची कला शिकवली.

भार्गवी विद्या म्हणजे जीवनातील भव्यता आणणारी शिकवण. ही विद्या माणसाला नुसतं भौतिक यश मिळवण्यापेक्षा चांगला पती, मुलगा, वडील, भाऊ किंवा मित्र कसा बनायचं याची कला शिकवते. व्यक्तिमत्त्वाचा संपूर्ण विकास आणि नात्यांमध्ये प्रेम व कृतज्ञता निर्माण करणं हीच भार्गवी विद्येची खरी शिकवण आहे.

आजच्या समाजातील गरज

आज समाजात आपण पाहतो की, उच्च शिक्षण घेतलेले लोकही वैयक्तिक आयुष्यात समाधानी नाहीत. त्यांना नात्यांचे महत्त्व समजत नाही किंवा जीवनाचा खरा आनंद कसा घ्यायचा हे कळत नाही. याला कारण म्हणजे वारुणी व भार्गवी विद्येचा अभाव. शाळा-कॉलेजमध्ये मुलांना सुतार, अभियंता, डॉक्टर कसे बनायचे याचे शिक्षण दिले जाते; पण माणूस म्हणून कसे जगायचे, हे शिकवले जात नाही.

जीवन जगण्याची कला

जीवन हे हसण्यासाठी आहे, दुःखात बुडून जाण्यासाठी नाही. जर प्रत्येकाने या विद्यांचा अभ्यास केला, तर समाजात सामंजस्य, प्रेम, आणि समाधान पसरू शकेल. जीवनात भव्यता आणण्याची ताकद या विद्यांमध्ये आहे. त्यामुळे अशा शिक्षणाची गरज आहे जी माणसाला जीवनाचा खरा अर्थ समजावून सांगेल.

"आपण नुसते जीवन जगू नये, तर ते भव्य आणि आनंददायक बनवावे."